حریم خصوصی در فضای مجازی; 7 راه برای محافظت از آن


این روزها فضای مجازی همه کارها را راحت کرده است اما این فضا آنقدرها هم کم خطر نیست. هر کلیک و هر بازدیدی که از وب سایت ها و شبکه های اجتماعی می کنید یک اثر انگشت ایجاد می کند. هر زمان که افکار یا تصاویر خود را در اینترنت منتشر می کنید، افراد مختلف از جمله مجرمان سایبری ممکن است آنها را ببینند. آنها می توانند به چندین روش به اطلاعات مالی و سایر داده های حساس شما دسترسی داشته باشند. سازمان هایی که داده های شما را جمع آوری و استفاده می کنند مسئول حفاظت از آنها هستند، اما چرا کمی محتاط تر نباشیم؟ چطوری میپرسی؟ نگران نباشید زیرا در این مقاله اقدامات لازم برای حفظ حریم خصوصی شما را توضیح خواهیم داد. البته قبل از بیان این راهکارها بهتر است به مفهوم حریم خصوصی در فضای مجازی، قوانین مربوط به آن و مجازات متخلفان بپردازیم.

حریم خصوصی در فضای مجازی چیست؟

حریم خصوصی اینترنتی که به آن حریم خصوصی آنلاین یا حریم خصوصی فضای مجازی نیز گفته می شود، زیرمجموعه ای از حریم خصوصی داده ها و یکی از حقوق اساسی بشر است. این حق به حریم خصوصی شخصی شما اشاره دارد که هنگام مشاهده، ذخیره یا ارائه اطلاعات در مورد خود در اینترنت دارید. به زبان ساده، شما این حق را دارید که برخی از اطلاعات خود را در اختیار دیگران قرار ندهید و آن را در فضای مجازی و همچنین در دنیای واقعی شخصی و خصوصی نگه دارید.

آبان عطار

حفظ حریم خصوصی در فضای مجازی یکی از موضوعات مهمی است که در همه کشورها به آن توجه شده است. از کشورهای اروپایی گرفته تا آمریکا، کره جنوبی و هند، همگی قوانین و مقرراتی را برای حفظ حریم خصوصی افراد و اطلاعات آنها در فضای مجازی وضع کرده اند. در کشور ما هنوز قانونی جهانی برای حفاظت از داده های افراد در فضای مجازی تصویب نشده است. با وجود این، حقوقدانان با استناد به مواد و اصول موجود در قانون اساسی، جرایم سایبری و تجارت الکترونیک و سایر قوانین، جرم دسترسی به حریم خصوصی در فضای مجازی را به رسمیت می شناسند.

سیاست حفظ حریم خصوصی فناوری اطلاعات

در کشور ما قوانین و مقررات متنوع و پراکنده ای در خصوص نقض حریم خصوصی در فضای مجازی وجود دارد که نمونه های مهم آن عبارتند از:

  • اصل 22 و 25 قانون اساسی؛
  • مواد 58 تا 61 قانون تجارت الکترونیک;
  • ماده 17 قانون جرایم رایانه ای؛
  • مواد 582 و 604 قانون مجازات اسلامی;
  • ماده 14 و 15 قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات.

در تمامی این قوانین رعایت حریم خصوصی افراد در فضای مجازی به عنوان یک اصل کلی پذیرفته شده و مجازات هایی برای متخلفان پیش بینی شده است. به عنوان مثال، مجازات درج حریم خصوصی در فضای مجازی در ماده 17 قانون جرایم رایانه ای به شرح زیر تعیین شده است:

هرکس بدون رضایت خود از طریق سیستم های رایانه ای یا تلماتیکی صوت یا تصویر یا سایر اسرار خصوصی یا خانوادگی یا سایر اسرار را به نحوی که موجب سلب یا هتک حیثیت وی شود منتشر یا در دسترس دیگران قرار دهد به حبس تا 91 روز محکوم می شود. . 2 سال یا 5 تا 40 میلیون ریال جریمه نقدی یا هر دو.

در حال حاضر برای گزارش نقض حریم خصوصی می توانید با استناد به مدارک و شواهدی که در اختیار دارید با پلیس فتا یا دادسرای جرایم رایانه ای تماس بگیرید.

هنوز قانونی جهانی برای حفظ حریم خصوصی افراد در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی در کشورمان وضع نشده است اما در سال 1395 وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات پیش نویس قانون حفاظت از داده ها و حریم خصوصی در فضای مجازی را منتشر کرد. لازم به ذکر است این لایحه هنوز به تصویب شورای اسلامی نرسیده و به قانون تبدیل نشده است.

چگونه از حریم خصوصی آنلاین خود محافظت کنیم؟

کسانی که در فضای مجازی حریم خصوصی دیگران را نقض می کنند مجازات می شوند، اما آیا بهتر نیست در این فضا از اطلاعات شخصی خود محافظت کنیم؟ همه ما باید برای محافظت از اطلاعات خود و ایمن سازی سیستم ها و دستگاه های الکترونیکی خود تلاش کنیم. اقدامات زیادی برای حفظ حریم خصوصی در فضای مجازی و افزایش امنیت سایبری وجود دارد که در زیر به توضیح مهمترین آنها می پردازیم.

1. بپرسید چگونه از حریم خصوصی شما محافظت می کنیم

یکی از بهترین کارهایی که می توانید برای محافظت از اطلاعات شخصی خود در اینترنت انجام دهید این است که هنگام انجام هر تراکنش آنلاین این 4 سوال را از خود بپرسید:

  • چه کسی اطلاعات من را جمع آوری می کند؟
  • آیا برای انجام معامله و خرید و فروش کالا یا خدمات نیاز به ارائه این اطلاعات دارم؟
  • چه اتفاقی برای داده های من می افتد؟
  • عواقب ارائه این اطلاعات چیست؟

پاسخ این سوالات را باید در سیاست حفظ حریم خصوصی وب سایت یا شبکه اجتماعی مورد نظر خود بیابید. معمولا در این سیاست قوانین جمع آوری، استفاده یا افشای اطلاعات شما و نحوه حفاظت از آن نوشته شده است. این سیاست اغلب در پایین صفحات وب سایت یا در کنار بخش معرفی آنها یافت می شود. اگر این سیاست را در وب سایت یا شبکه اجتماعی پیدا نکردید، لطفاً برای اطمینان با مسئول حفظ حریم خصوصی آن وب سایت یا شبکه اجتماعی تماس بگیرید. اگر هیچ یک از مفاد این سیاست را نمی پسندید، اطلاعات شخصی خود، به ویژه داده های حساس مانند داده های پزشکی یا مالی را ارائه نکنید.

گاهی اوقات شرکت ها از اطلاعات شخصی شما برای تحلیل بازار یا سایر اهداف بازاریابی استفاده می کنند. به این دلایل، آنها ممکن است اطلاعات شما را با شرکت های دیگر به اشتراک بگذارند. بهترین حالت این است که شرکت های فعال در حوزه فضای مجازی به شما این فرصت را بدهند که رضایت خود را نسبت به استفاده از اطلاعات خود اعلام کنید یا به طور کامل از دریافت خدمات آن شرکت منصرف شوید.

اطلاعات را به صورت آنلاین ارائه دهید

2. اشتراک گذاری اطلاعات شخصی را محدود کنید

آیا به دنبال راهی هوشمند برای محافظت از حریم خصوصی آنلاین خود هستید؟ اطلاعات زیادی درباره خودتان در شبکه های اجتماعی منتشر نکنید. ارائه اطلاعات بیش از حد در اینستاگرام، توییتر و موارد مشابه می تواند دسترسی مجرمان سایبری به اطلاعات شناسایی شما را آسان تر کند. در این صورت، ممکن است هویت شما به سرقت رفته و جعل شود، ممکن است قربانی جنایاتی مانند کلاهبرداری اینترنتی یا آزار و اذیت اینترنتی شوید، یا مجرمان به اطلاعات مالی شما دسترسی داشته باشند.

برای محافظت از حریم خصوصی آنلاین خود، بهتر است از وارد کردن اطلاعات واقعی در بخش «درباره من» شبکه های اجتماعی خودداری کنید. لازم نیست همه بدانند در چه سالی یا کجا متولد شده اید. ارائه چنین اطلاعاتی به صورت آنلاین شما را به یک هدف آسان برای سرقت هویت تبدیل می کند.

همچنین، هرگز نباید تنظیمات حریم خصوصی در شبکه های اجتماعی را نادیده بگیرید. با استفاده از این بخش می توانید تعداد افرادی را که می توانند محتوای شما را ببینند محدود کنید.

3. یک رمز عبور قوی انتخاب کنید

یکی دیگر از کارهای مهمی که باید در شبکه های اجتماعی و به طور کلی فضای مجازی انجام دهید توجه به رمزهای عبور است. برای جلوگیری از هک شدن اطلاعات خود، رمزهای عبور قوی و پیچیده را برای تمام حساب های آنلاین خود انتخاب کنید. بهترین رمز عبور ترکیبی از اعداد، کاراکترهای خاص و حروف بزرگ و کوچک است.

همچنین بهتر است از گزینه احراز هویت چند مرحله ای که در اکثر شبکه های اجتماعی تعبیه شده است استفاده کنید. فعال سازی این گزینه احتمال هک شدن حساب کاربری یا قربانی شدن یک حمله سایبری را تا حد زیادی کاهش می دهد.

4. به مرورگر خود توجه کنید

شرکت‌های اینترنتی و وب‌سایت‌ها هر کاری را که به صورت آنلاین انجام می‌دهید پیگیری می‌کنند. هر تبلیغ آنلاین، شبکه اجتماعی و وب سایت اطلاعاتی در مورد موقعیت مکانی یا عادات مرور شما جمع آوری می کند. اطلاعات جمع آوری شده بیش از آنچه فکر می کنید شخصیت و هویت شما را نشان می دهد. به عنوان مثال، ممکن است خود را فردی بسیار باهوش تصور کنید که هرگز در مورد مشکلات و بیماری های پزشکی خود در توییتر نمی نویسد یا تمام اعتقادات خود را در فیس بوک به اشتراک می گذارد، اما این چندان درست نیست. همیشه این امکان وجود دارد که وب سایت هایی که به صورت روزانه بازدید می کنید تمام داده های شما را با سایر شرکت ها برای اهداف بازاریابی به اشتراک بگذارند.

برای محافظت از داده های خود در این موارد، می توانید از افزونه های مرورگر مانند uBlock Origin استفاده کنید. چنین افزونه هایی از اجرای بدافزار در مرورگر جلوگیری می کنند. نصب آنها نیز راهی آسان برای مسدود کردن تبلیغات است.

همچنین، بهتر است هنگام خروج از مرورگر، کوکی ها را حذف کنید. این کوکی ها باید به طور مرتب حذف شوند تا وب سایت ها، شرکت های تبلیغاتی و سایر طرف ها نتوانند از آنها برای ردیابی آنلاین شما استفاده کنند.

راه دیگر برای ایمن سازی مرورگر خود دسترسی به وب سایت هایی است که حاوی کلمه “https” در URL و تصویری از یک قفل سبز کوچک است. این جمله نشان می دهد که اطلاعات شما رمزگذاری شده و امن است.

امنیت مرورگر اینترنت

5. یک آنتی ویروس قدرتمند نصب کنید

ویروس ها و بدافزارهای اینترنتی امروزه مانند ده سال پیش رایج نیستند، اما هنوز تمام نشده اند! بدافزار می تواند یکی از خطرات زیر را به همراه داشته باشد:

  • دسترسی غیرمجاز به اطلاعات شخصی و مالی؛
  • کنترل از راه دور کامپیوتر توسط هکرها؛
  • ردیابی موقعیت مکانی افراد

شما می توانید با چند مرحله ساده از اطلاعات شخصی خود محافظت کنید. نصب یک برنامه آنتی ویروس قدرتمند یکی از این فعالیت هاست. این برنامه ها باید به طور مرتب به روز شوند، زیرا توسعه دهندگان چنین برنامه هایی هر روز راه های جدیدی برای محافظت از داده های شما کشف می کنند. بنابراین باید به‌روزرسانی خودکار این برنامه‌ها را فعال کنید یا به محض انتشار نسخه جدید، آن‌ها را به‌روزرسانی کنید. همچنین بهتر است سیستم فایروال کامپیوتر خود را فعال کنید. این سیستم از دسترسی غیرمجاز به اطلاعات شما جلوگیری می کند.

علاوه بر این، باید به ایمنی سایر وسایل الکترونیکی خود مانند تلفن همراه نیز توجه داشته باشید و تمام مراحلی را که برای آنها مشخص شده است، دنبال کنید.

6. فیشینگ را گزارش کنید

اگر ایمیلی مشکوک در محل کار دریافت کرده اید، حتما موضوع را در اسرع وقت به مدیر فناوری اطلاعات شرکت خود گزارش دهید. اگر در خانه هستید و یک ایمیل یا پیام متنی مشکوک دریافت کرده اید، روی هیچ پیوندی کلیک نکنید یا به آن پاسخ ندهید زیرا ممکن است فیشینگ باشد. در این شرایط می توانید فرستنده ایمیل یا پیامک را مسدود کرده و موضوع را به پلیس فتا اطلاع دهید.

7. از اتصال Wi-Fi ایمن استفاده کنید

شبکه های اینترنت بی سیم یا هات اسپات همیشه امن نیستند. اتصال اینترنت Wi-Fi ناشناس به صاحبان آن اجازه می دهد تا تمام فعالیت های اینترنت یا رایانه شما را کنترل کنند. بنابراین بهتر است از اتصال به وای فای ناشناس خودداری کنید. اگر از وای فای عمومی استفاده می کنید، بهتر است حساب های کاربری مهمی مانند حساب های ایمیل یا مالی را وارد نکنید.

آخرین کلمه

حفظ حریم خصوصی شما در فضای مجازی یکی از حقوق اساسی شماست و باید برای آن مبارزه کنید. درست است که تجاوز به حریم خصوصی در قوانین مختلف جرم شناخته شده است، اما با استفاده از روش هایی که ذکر کردیم می توانید از حریم خصوصی خود در اینترنت اطمینان حاصل کنید. مدتی است که می گویند پیشگیری بهتر از درمان است، درست است؟

منابع دیگر: purevpn، nytimes و staysafeonline


بسته 9 ایده کسب و کار برای ایجاد ثروت با سرمایه کم

کسب و کار خود را با سرمایه اندک شروع کنید

برای مدت محدود

دیدگاهتان را بنویسید