سندرم دامپینگ – علل سندرم دامپینگ – علائم و تشخیص


سندرم دامپینگ یک بیماری با تعدادی از علائم است که می تواند پس از یک سری جراحی های کاهش وزن که در آن بخشی از معده برداشته یا دور می زند، رخ دهد. این سندرم می تواند در افرادی که مری را جراحی کرده اند نیز ایجاد شود. این سندرم تخلیه مکرر معده نیز نامیده می شود و زمانی رخ می دهد که غذا (به ویژه غذاهای شیرین) بدون هضم مناسب به سرعت از معده به روده کوچک حرکت کند.

انواع مداخلات لاغری

علل سندرم دامپینگ چیست؟

پس از جراحی کاهش وزن، کنترل حرکت غذا در دستگاه گوارش دشوارتر می شود، زیرا غذا به سرعت از معده به روده کوچک تخلیه می شود. خوردن برخی غذاها می تواند خطر ابتلا به سندرم دامپینگ را افزایش دهد. برای مثال؛ قندهای تصفیه شده به سرعت آب را از بدن جذب می کنند و باعث علائم سندرم دامپینگ می شوند. همچنین ممکن است پس از خوردن لبنیات، غذاهای چرب یا سرخ شده، این علائم را داشته باشید.

علائم سندرم دامپینگ چیست؟

اکثر افراد مبتلا به سندرم دامپینگ علائم و نشانه هایی را نشان می دهند. این علائم شامل درد و گرفتگی عضلات شکم و اسهال 10 تا 30 دقیقه بعد از غذا خوردن است. البته علائم اولیه و ثانویه سندرم دامپینگ می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. بنابراین، آنها را باید جداگانه در نظر گرفت.

علائم اولیه سندرم دامپینگ ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • حالت تهوع
  • او عقب نشینی کرد
  • درد و گرفتگی عضلات شکم
  • اسهال
  • احساس ناخوشایند پر بودن بیش از حد یا نفخ
  • عرق
  • ضعف
  • سرگیجه
  • قرمزی پوست روی بدن یا صورت
  • ضربان قلب نامنظم و غیر طبیعی

بودن. علائم ثانویه سندرم دامپینگ نیز عبارتند از:

  • هیپوگلیسمی
  • عرق
  • ضعف
  • ضربان قلب نامنظم و غیر طبیعی
  • سرخ شدن
  • سرگیجه

است. تقریباً 75% از بیماران مبتلا به سندرم دامپینگ علائم اولیه و 25% علائم ثانویه دارند.بعضی از بیماران علائم اولیه و ثانویه را تجربه می کنند.

سندرم دامپینگ چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر پزشک مشکوک به سندرم دامپینگ باشد، سابقه پزشکی و جراحی‌های اخیر او را بررسی می‌کند و در مورد علائم و نشانه‌های بیماری سؤال می‌پرسد. سپس باید آزمایشاتی برای تایید سندرم دامپینگ و شدت آن انجام شود.

آزمایش گلوکز (قند).

از آنجایی که سندرم دامپینک باعث کاهش یا کاهش قند خون می شود، این آزمایش به پزشک کمک می کند تا ببیند بدن بیمار چگونه به گلوکز پاسخ می دهد. در این آزمایش بیمار یک نوشیدنی شیرین و شیرین می خورد و یک ساعت بعد قند خون او اندازه گیری می شود.

آزمایش تخلیه معده

این آزمایش به تیم پزشکی اجازه می دهد تا میزان هضم بیمار را اندازه گیری کند. برای انجام این آزمایش، بیمار باید مقدار بسیار کمی از مواد رادیواکتیو را در حین غذا بخورد تا پزشکان بتوانند سرعت عبور این مواد از دوربین های مخصوص را ببینند. اگر این غذا به سرعت به روده کوچک برسد، می تواند نشان دهنده سندرم دامپینگ باشد.

تست دستگاه اشعه ایکس با تنقیه باریم

در این آزمایش، بیمار مشروب می‌نوشد باریم او در مقابل اشعه ایکس می نوشد. باریم مایعی است که در اشعه ایکس نشان داده می شود و به پزشکان اجازه می دهد تا نحوه هضم غذا در دستگاه گوارش را مشاهده کنند. البته این روش به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد.

گاستروسکوپی

در طول آزمایش، پزشک یک لوله انعطاف پذیر کوچک با دوربین و چراغ (اندوسکوپ) را از طریق دهان وارد بدن می کند تا قسمت های بالایی دستگاه گوارش مانند مری، معده و دوازدهه را مشاهده کند.

درمان سندرم دامپینگ: چگونه این سندرم درمان می شود؟

تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی می تواند علائم سندرم دامپینگ را به حداقل برساند و بسیار مفید باشد. البته این تغییرات باید به درستی انجام شود و بیمار از رژیم های لاغری سریع خودداری کند. در موارد شدید، جایی که تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی مؤثر نیست، باید از داروها و جراحی استفاده کرد.

تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی

رژیم غذایی مفید برای سندرم دامپینگ

تغییرات زیر ممکن است در کاهش علائم سندرم دامپینگ مفید باشد:

  • به جای 3 وعده غذایی بزرگ، 5 تا 6 وعده غذایی کوچک در روز بخورید
  • از خوردن وعده های غذایی حجیم خودداری کنید.
  • جویدن زیاد می تواند به هضم غذا کمک کند.
  • 30 دقیقه قبل یا بعد از غذا از نوشیدنی خودداری کنید.
  • 8 لیوان آب در طول روز بنوشید (فقط بین وعده های غذایی)
  • پس از صرف غذا به مدت 30 دقیقه دراز بکشید.
  • غذاهای پرفیبر مانند بلغور جو دوسر، نان سبوس دار، لوبیا، عدس و سبزیجات بخورید.
  • غذاهای شیرین مانند آب نبات، کیک، آب میوه و نوشابه را محدود یا کاملا حذف کنید.
  • نان سفید، برنج سفید و ماکارونی سفید را محدود یا حذف کنید.
  • از الکل اجتناب کنید.
  • مصرف غذاهای پروتئینی مانند گوشت گوسفند، ماهی و توفو را افزایش دهید.
  • لبنیات را از رژیم غذایی خود حذف کنید و ببینید آیا علائم فروکش می کند یا خیر. محصولات لبنی سرشار از لاکتوز طبیعی هستند.
  • پکتین، پسیلیوم یا آدامس را به وعده های غذایی خود اضافه کنید تا حرکت غذا از طریق دستگاه گوارش کاهش یابد.

از آنجایی که سندرم دامپینگ می تواند بر جذب غذا نیز تأثیر بگذارد، مصرف مکمل های غذایی می تواند بسیار مفید باشد. البته بهتر است ابتدا در این مورد با پزشک مشورت کنید.

مصرف داروها

تزریق دارو و درمان سندرم دامپینگ

اگر تغییر در رژیم غذایی باعث بهبودی بیمار نشد، پزشک ممکن است برای بیمار انژکتور تجویز کند. این یک داروی ضد اسهال است که سرعت تخلیه غذا به روده کوچک را کاهش می دهد. همچنین می تواند ترشح انسولین را مسدود کرده و قند خون را کاهش دهد. واکنش بدن به این دارو می تواند حالت تهوع و استفراغ باشد.

عمل جراحي

اگر سندرم دامپینگ به درمان های دیگر پاسخ نمی دهد یا به دلیل جراحی قبلی بیمار باشد، ممکن است پزشک جراحی جدیدی را توصیه کند.

انواع مختلفی از جراحی برای درمان این عارضه وجود دارد که باید بر اساس جراحی اولیه بیمار انتخاب شوند. با این حال، طبق گفته موسسه ملی دیابت و بیماری های گوارشی و کلیوی، جراحی برای درمان سندرم دامپینگ اغلب ناموفق است.

دیدگاهتان را بنویسید