نگرانی مخالفان حذف شورای صنفی نمایشی چیست؟


نگرانی مخالفان حذف شورای صنفی نمایشی چیست؟

سیدضیاء هاشمی با تحلیل شرایط فرافکنی در سینمای ایران و برنامه ریزی ها و اقدامات سازمان سینمایی در ماه های اخیر، از حذف شورای صنفی نمایش انتقاد کرد و آن را یکی از دلایل شکل گیری بحران عنوان کرد. مخاطب در سینما


به گزارش خبرنگار ایلنا، حذف شورای صنفی اکران و جایگزینی شورای راهبردی اکران یکی از موضوعاتی است که این روزها در رسانه ها و سینماگران مطرح شده است و تحلیل های مختلفی در این باره وجود دارد که اهمیت این موضوع را نشان می دهد. موضوعی است و نیاز به بررسی از ابعاد مختلف دارد تا با آسیب شناسی دقیق مشکلات کنونی سینمای ایران در عرصه فرافکنی حل شود.


برخی از اقدامات سازمان سینمایی در بخش‌های مختلف تاکنون مورد انتقاد مدیران قرار گرفته است و حذف شورای صنفی از جمله اقدامات جنجالی است که نظرات ضد و نقیضی درباره آن وجود دارد.


موافقان حذف شورای صنفی نمایش به این نکته اشاره می کنند که برنامه ریزی برای اکران و نمایش فیلم در سینماهای ایران مستلزم تغییرات سالانه در آیین نامه اکران نیست و سازمان سینمایی نیاز به تغییرات اساسی دارد. منتقدان شورای صنفی اما معتقدند حضور چند نفر از اقشار مختلف سینمایی باعث ایجاد رانت برای برخی افراد و جناح ها شده است و این وضعیت برای طیف وسیعی از سینماگران در حوزه پروجکشن با مشکل مواجه شده است. همیشه اعتراضات زیادی در مورد آب و هوا می بینیم و ما نحوه نمایش برخی فیلم ها را نشان دادیم. این در حالی است که مخالفان تصمیم جدید سازمان سینمایی برای جایگزینی شورای راهبردی اکران بر این باورند که سازمان سینمایی به عنوان یک نهاد دولتی تنها وظیفه نظارت بر اکران و دخالت در اموری مانند اکران و اکران فیلم ها را دارد. مالکیت دولتی


در گفت و گو با سیدضیاء هاشمی (تهیه کننده فیلم) به این موضوع پرداختیم که در ادامه می خوانید:


به نظر شما نتایج انحلال شورای صنفی چیست؟ آیا حواشی اخیر مربوط به اکران یا غیر آن چند فیلم را می توان عامل این اتفاق دانست؟


علت انحلال شورای صنفی را از دو منظر می توان ارزیابی کرد: ما خوشبین هستیم که مدیران فعلی سینمای کشور در تعامل سازنده با بنگاه ها ظرفیت و کارایی شورای صنفی را مطابق با قانون اساسی در نظر نگرفته اند. نیازهای جاری سازمان سینمایی سازمان سینمایی با حفظ حریم خصوصی و استقلال کلاس های درس در مدیریت این شورا. زمینه و موقعیت مساعدتری را برای اکران فیلم های سینمای ایران فراهم می کند.


به این ترتیب سازمان سینمایی با هدف بهبود و تقویت فرافکنی در سینمای ایران، بخشی از مشاوره، عملیاتی و منابع سازمان را در اختیار شورای صنفی اکران متشکل از نمایندگان شرکت های فرافکنی قرار می دهد. ، انجام وظایف ذاتی برای تقویت بُعد حمایتی و نظارتی آن در پخش فیلم ها نیز باید منشأ خیر و ثمر باشد.


اما از منظر بدبینانه، آنچه به عنوان دلیل انحلال شورای صنفی غربالگری مطرح می شود، تنها به ناکارآمدی و توان محدود شورای صنفی اشاره نمی کند؛ بلکه تنها ناکارآمدی شورای صنفی غربالگری است. بلکه برخاسته از دستور دولت است که در قالب سندروم مدیریت ناآرام و در عملکرد و تصمیمات مدیران دولتی خود را نشان می دهد. سندرمی که به همه مسائل غیردولتی، خصوصی، دولتی و صنفی نمی پردازد. مدیران دولتی از هر اختیار اداری، قانونی، مالی، مکتوب و نانوشته و حتی اجباری برای التیام زخم های این سندرم بی قرار استفاده می کنند. از عوارض و آثار این سندروم در بدنه دستگاه های دولتی می توان به این نکته اشاره کرد که سازمان یا دستگاه ذی صلاح هر گونه اختیار، اقدام و تصمیمی را در حوزه فعالیت خود از بسم الله تا تای طامه و با حداقل تعامل با سپاه فعال در نظر می گیرد. دانشکده به مسائل می پردازد.


آیا سازمان سینمایی از نظر قانونی مجاز به انحلال شورای صنفی نمایش است یا خیر؟


این سوال بسیار خوبی است، برای رفع هرگونه شبهه در این مشکل باید مختصات قانونی این مشکل را یک بار برای همیشه ردیابی کنیم. من باید اول ارائه کنم. بر اساس قانون تشکیل وزارت ارشاد و اساسنامه آن، کلیه نمایندگان وزارت ارشاد به ویژه سازمان سینمایی مجاز به توزیع و نمایش عمومی محصولات فرهنگی و هنری اعم از کتاب، موسیقی، فیلم و تئاتر نیستند. ، بدون اخذ مجوز از وزارت ارشاد. بنابراین آنچه در این حکم قانون به کار می رود، تا مرحله صدور مجوز توزیع عمومی کالای مورد نظر، متضمن حاکمیت قانون بوده و مشمول فرآیند برنامه ریزی و توزیع نمی باشد.


به عنوان مثال معاونت های فرهنگی و هنری پس از صدور مجوز برای یک کتاب یا یک اثر موسیقایی، در روش، زمان و زمان توزیع آن دخالتی نمی کنند و صاحبان و ذینفعان محصول در تصمیم گیری آزادند. کیفیت و زمان توزیع آنها. از سوی دیگر، مداخله در این امر به موجب موادی که در قانون مدنی مجاز است، دخالت و تصرف در حقوق مالکیت اشخاص تلقی می شود و برای متخلفان آن عواقب حقوقی و کیفری پیش بینی شده است. با این فرض به این نکته مهم می رسیم که اکران عمومی فیلم ها نیز طبق قانون تا زمان انتشار پروانه نمایش بر عهده سازمان سینمایی و متعاقباً این ذینفعان اکران فیلم (کارگردان، صاحب فیلم، پخش کننده و فیلمبردار) باید برای استفاده از قابلیت نمایش فیلم خود برنامه ریزی و طراحی کنند. این روند تا قبل از سال 1376 توسط معاونت سینمایی وزیر ارشاد بدون نسخه قانونی انجام می شد، اما با تولد سیف الله داد، معاون سینمایی وزیر، به دلیل اشرافیت و شناخت عمیقش از سینمای ایران و دولت آن در مدیریت، به جرأت مثال زد. اکران فیلم و واگذاری آن به صنعت سینما به عنوان نماینده ذی نفعان فیلم و دولت از این حوزه مداخله خارج شد. با توجه به مطالب فوق سازمان سینمایی نه تنها صلاحیت انحلال شورای صنفی اکران را ندارد، بلکه حق دخالت در روند برنامه ریزی اکران فیلم را نیز ندارد و صرفاً مجاز به رسیدگی است. هر گونه تخلف از نظر قانونی


آیا انحلال شورای نمایش و جایگزینی شورای غربالگری راهبردی نوعی بنگاه دولتی است یا این اقدام توجیه قانونی خود را دارد؟


بر اساس آنچه در سوال مستدل قبلی پاسخ داده شد، هرگونه ورود سازمان سینمایی به برنامه ریزی اکران فیلم ها که توسط نمایندگان شرکت ها در شورای شرکت انجام می شود، تداخل با حقوق مالکیت محسوب می شود. از فرد تنها گزینه ای که قانونگذار برای سازمان سینمایی دارد، کنترل اختیارات رسیدگی به تخلفات است. فعالیت شورای راهبردی یا هر شورای دیگری به عنوان سلاح مشورتی به تشخیص مدیر ذیصلاح در صورتی که حقوق مکتسبه افراد و طبقات را محدود یا مخدوش نکند، نه تنها مضر نیست، بلکه قطعا مثمر ثمر و منشأ خواهد بود. از خوبی


بسیاری از مدیرانی که تجربه عضویت در شورای صنفی را دارند از برکناری آن انتقاد می کنند. خطرات این حذف برای سینمای ایران چیست؟


باید اذعان داشت که اکران بیش از 80 فیلم در سال در سینماهای کشور بدون برنامه ریزی مدون و نهایت دانش و اشراف مهارتی و در تعامل و ارتباط سازنده قطعا محقق نخواهد شد. بنابراین اگر این روند را تایید می کنیم باید علل را هم بپذیریم. اولین قدم رعایت حقوق مولفان، صاحبان فیلم و فیلمسازان است. آقایان باید بپذیرند که بخش عمده‌ای از رونق فیلم‌سازی به چرخه اکران قدرتمند و تأثیرگذار بستگی دارد. از سوی دیگر، این دو به یکدیگر متعهد هستند و رونق اقتصادی و حضور مردم جز با تولید فیلم هایی در اشکال و مضامین گوناگون و رعایت سلایق مختلف حاصل نمی شود؛ اما در عین حال، رونق اقتصادی و حضور مردم به دست نمی آید. بنابراین اگر دولت حتی با نیت خیر وارد میدان شود، اولین آسیب جدی را متوجه تولید فیلم خواهد کرد. بنابراین برای دستیابی به نسخه استراتژیک به منظور دستیابی به فرآیند تولید مطلوب و فرافکنی قدرتمند، همکاری، تعامل و ارتباط با اهالی سینما و صنایع بزرگ امری اجتناب ناپذیر است.


ارزیابی شما از عملکرد فعلی شورای راهبردی و رئیس سازمان سینمایی در اکران چیست؟


در اینجا ذکر چند نکته را ضروری می دانم; اولین نکته این است که نیاز به مشاوره مشورتی و خرد جمعی برای مدیریت سینمای ایران انکارناپذیر است و یکی از ابزارهای تصمیم گیری و بهبود شرایط است. آنچه در شورای راهبردی باید مورد توجه قرار گیرد پرهیز از مداخله در امور صنفی از طریق شورای دولتی است. فکر می کنم امروز جدای از مشکلات اکران فیلم، در آینده ای نزدیک با مشکل یا بهتر است بگوییم بحران در تولید فیلم های پرمخاطب مواجه باشیم. اگر سازمان سینمایی رویکردی صرفا مدیریتی در تولید و حمایت از فیلم داشته باشد، حتما باید با انفعال عمومی، سردی فرافکنی ها و رکود اقتصادی مواجه شود.


به نظر من امروز ضروری ترین دستور کار شوراهایی مانند شورای راهبردی اتخاذ سیاست ها و رویه هایی است که فیلم هایی با ویژگی هایی مانند احترام به سلیقه های مختلف تولید کنند. از استقبال گسترده مخاطبان و رونق اقتصاد فیلم حمایت کنید. فراموش نکنیم که اجاره دادن وام و ساخت فیلم سفارشی باعث رونق سینما نمی شود. نیروی محرکه اقتصاد سینما مبتنی بر تولید فیلم های مختلف و اکران های گسترده است. با تصمیمات کوتاه مدت و کوتاه مدت، روند ایمنی شغلی خانواده فیلم را از تولید تا خروج به خطر نیندازید.


و نکته دوم و آخر; آقای خزاعی شناخت خوبی از سینمای ایران و مشکلات آن دارد. با شناختی که از رئیس سازمان سینمایی دارم، ایشان را جوانی انقلابی، متعهد، علاقه مند و دلسوز می دانم. لذا به ایشان به عنوان برادر و به عنوان رهبر صنف توصیه می کنم در تعامل و ارتباط و مشارکت جهانی با تمامی اقشار (بسته به دامنه تأثیر و مأموریت ها) مهارت ها و تجربیات آنها برای غلبه بر مشکلات. استقلال شورای صنفی غربالگری را به رسمیت بشناسید و با حمایت از این شورا و اصناف اعضای آن، به قوام و وسعت غربالگری کمک کنید. تمرکز بر تسهیل فرآیندها برای حمایت از بخش خصوصی در تولید فیلم و استفاده از منابع گسترده سایر سازمان‌های دولتی در مشارکتی فراگیر و ثمربخش. مطمئن باشید به فضل الهی و همت خانواده بزرگ سینما شاهد شکوفایی سینمای تولید، اکران و اقتصاد در این شبکه گسترده تعاملی خواهیم بود.


انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید